Verboden hier te begraven

grafmonument van Gesina Joanna Ramler

grafmonument van Gesina Joanna Ramler

Een maand geleden heeft de kerkelijke gemeente Garsthuizen het kerkterrein aan ons overgedaan. Dit terrein kan nu gelijk worden meegenomen in onze juridische speurtocht naar al of niet gesloten zijn van een kerkhof. Met dit aspect kreeg ik voor het eerst te maken bij de overdracht van het kerkhof te Westerwijtwerd. De eerste drie hoven die we in bezit kregen waren voordien al gesloten. Voor ons toen een vanzelfsprekendheid. Maar in geval van Westerwijtwerd moesten we een keuze maken. En in die tijd wilden wij vooral zo snel mogelijk  het kerkhof sluiten. Dat was zelfs een eis van het bestuur. Waarom? Simpel: schrik voor alle administratieve rompslomp. Geheel ten onrechte, zo weet ik nu.

Hoe lastig  het is om een eenmaal gesloten kerkhof toch weer ‘geopend’ te krijgen, ook al is het eenmalig, bleek wel in de jaren van de twintigste eeuw. Mevrouw Ramler kwam bij ons met het nadrukkelijke verzoek begraven te willen worden op Westerwijtwerd. Ze heeft zelf gezorgd voor ontheffing, en dat bleek een hele klus. Maar het is haar gelukt. Samen met haar zoons heb ik haar plek op rij nummer 13 laten zien. Haar zoons vonden dit wel mooi; het gaf de eigenzinnigheid van hun moeder goed aan. En eigenzinnig moet je wel zijn als je alle moeite wilt getroosten om begraven te worden op je favoriete plekje. Haar steen is ook een mooie: een van Jan Steen.

Winterwandeling 2008

Winterwandeling 2008

Het kerkhof van Westerwijtwerd hebben we dus zelf laten sluiten. Maar vanwege voortschrijdend inzicht willen we deze eigenlijk weer openen. Tijdelijke ontheffing zoals in geval van mevrouw Ramler is één ding.  Het openstellen vereist echter een besluit tot (her)ingebruikneming door het college van burgemeesters en wethouders. En het openen van een oud kerkhof heeft nogal wat voeten in de aarde. Zo’n kerkhof voldoet lang niet altijd aan de hedendaagse technische eisen. Een goede afwatering bijvoorbeeld voor een geschikt grondwaterpeil. Of een grofkorrelige zanderige bodem. Ook moeten er aantoonbaar genoeg plekken zijn voor nieuwe graven. Meestal maken dit soort technische voorschriften deel uit van het besluit van b&w dat ik net noemde. In Westerwijtwerd hebben we een peilbuis laten plaatsen. Zo kunnen we in ieder geval het grondwaterpeil in de gaten houden.  Overigens zijn niet alle voorwaarden even hard. Bij een ongeschikte bodem waar de grond niet vervangen kan worden is een grafkelder een alternatief. Maar het negeren van een verbod levert een geldboete of zelfs hechtenis op. Reden te meer om zorgvuldig om te gaan met de wens tot heropening.

Westerwijtwerd rond kerk T kruizenga

2 Reacties op “Verboden hier te begraven

  1. Hartstikke goed dat deze oude kerkhoven weer gebruikt gaan worden. Hoewel begraven of eerder gesloten begraafplaatsen op moeilijkheden kan stuiten, zijn er meer vormen van lijkbezorging: asbijzetting of verstrooiing. Maar er zijn ook vormen van bovengronds begraven mogelijk. Nou lenen niet alle kerkhoven zich daarvoor, maar er zijn mogelijkheden! Wie cultureel erfgoed wil behouden, kan er aan meewerken door er zich te laten begraven… dat zou de strekking moeten zijn.

  2. Pingback: Op pad met illuster gezelschap | Groninger Kerken·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s