Garsthuizen: het verhaal van de Groninger kerken

20081110KerkGarsthuizen03

Omdat mijn onderwerp deze keer wat droevig begint, heb ik voor dit plaatje gekozen. De kerk van Garsthuizen nog een keer warm in het midden van de dorpsgemeenschap.
Als u de media een beetje volgt dan kan het u niet zijn ontgaan: het project Garsthuizen. U weet dan ook dat de teloorgang van het kerkje niet zonder slag of stoot is gegaan.
Voor mij begint het verhaal zo’n 15 tot 20 jaar geleden. Met een sloopplan. Beetje raar nietwaar; je wilt de kerk behouden en begint vervolgens met een sloopplan. Maar de Garsthuizers wilden graag precies op de plek van de huidige kerk een nieuwe bouwen. Eentje die zou lijken op de allereerste kerk. Een romaanse kerk. Dat idee was gebaseerd op de aangetroffen romaanse fundering en een afbeelding van die romaanse kerk. Het verzoek om subsidie was al ingediend. Een architect al in de arm genomen. Dit plan ging niet door. Volgens de huidige bouwregels mag er geen nieuw gebouw op een dergelijke oude fundering komen.
En nu is dus het zover dat er straks überhaupt geen kerk meer is. Er is geen ontkomen aan afbraak: de staat is meer dan erbarmelijk (eigenlijk was het in aanleg al krakkemikkig), en het is geen rijksmonument. Dat laatste is nu eenmaal voorwaarde voor een subsidie. En echt: er is ontstellend veel geld nodig om dit kerkje te behouden. Steeds weer opnieuw. Wat overigens wel rijksbescherming geniet zijn enkele grafstenen in de kerk en het Van Oeckelenorgel. Deze blijven in stand. Waar en hoe dan ook.

dscf13573

Ondertussen is het kerkterrein aan ons overgedragen. Deze is als rijksarcheologisch monument wél beschermd. Voeg daar een waardevolle fundering aan toe en er is reden genoeg voor de realisatie van iets nieuws. Dat is trouwens ook de afspraak met stichting Restauratie kerk Garsthuizen. Een multifunctioneel iets. Een plek te midden van het dorp. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. En dat is waar ik nu mee bezig ben. Een plek realiseren waar je het besef krijgt hoe lang het gebied al bewoond wordt. Hoe cultuur en landschap zijn ontstaan. Hoe bewoners zich het gebied eigen hebben gemaakt. Een plek ook bij uitstek om het verhaal van de Groninger kerken te laten zien. Een mooi voorbeeld van wat ik bedoel is Bibracte op Mont Beuvray in de Morvan. Hier is een archeologische site én een museum én een onderzoekscentrum. Hoe het gebouw in Garsthuizen er uit komt te zien; nog geen idee. Of dat is niet helemaal waar. Ik heb wel ideeën. Ik ben bijzonder geïnspireerd door de architect Peter Zumthor. Als er iemand is die qua gebouw gestalte kan geven aan ons concept Het Verhaal van Groninger Kerken, dan is hij het wel. Het museum Kolumba in Keulen vind ik een mooi voorbeeld. Een museum over een archeologische site heen gebouwd.

Kolumba Koeln - Innenhof

114808

kpdd_128111698218custom

Ook van Zumthor: de Klaus Field Kapel in Wachendorf. Anders, maar ook bijzonder mooi!

FieldChapel

FieldChapelInterior

 Tot slot en voor de eeuwigheid: het kerkje van Garsthuizen

dscf13570

dscf13572

2 Reacties op “Garsthuizen: het verhaal van de Groninger kerken

  1. Pingback: We gaan niet de grond in | Groninger Kerken·

  2. Pingback: Zelfde klank, andere plek | Groninger Kerken·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s