‘Werk van de Stichting Oude Groninger Kerken’

Een pakkende titel in de agenda van de Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen kondigde mijn lezing in Haren aan. Best een opgave om ons werk in twee uurtjes uit de doeken te doen. Maar ook een prima gelegenheid om stokpaardjes te berijden. Restauratiemethoden bijvoorbeeld! Ook die we vandaag de dag echt niet meer toepassen. Thematisch verpakt in ruim 100 jaar restauratietechnieken heb ik een zaal vol toehoorders laten zien dat schijn kan bedriegen. Wirdum een puur romaans kerkje? Romaanser dan romaans dan toch zeker. Hier heeft wat ik noem een harde restauratie plaats gevonden. Een reconstructie. Niet alleen aan de buitenkant. Ook binnenin is rigoureus gereconstrueerd. Te rigoureus wat mij betreft. Terug dus naar de tijd ervóór.

Wirdum 1959-1961

Wirdum 1959-1961

Wirdum nu

Wirdum nu

1958

1958

Wirdum circa 1961

Wirdum circa 1961

En Wirdum zoals het nu is

En Wirdum zoals het nu is

De kerk van Marsum liet ik zien. Ons boegbeeld met die mooie romaanse vensters. Maar niet rond 1932. En als u het plaatje daaronder weer bekijkt: de voormalige ziekenzaal van Aduard. Je herkent toch ogenblikkelijk de welhaast middeleeuwse gevel. Of toch niet …..

0021070021070002

00544700544700051

Zelfde kerk begin vorige eeuw

Zelfde kerk begin vorige eeuw

De reacties zijn altijd weer leuk!
Ik geef onmiddellijk toe; we hebben gewoon prachtige kerkjes. Maar als bouwkundige ben je eigenlijk een beetje verpest. Je oog valt altijd op dingen die niet kloppen. Aan de andere kant; aspecten die wel kloppen, duidelijk zichtbare bouwsporen bijvoorbeeld, vind ik als bouwkundige weer prachtig. Terwijl de doorsnee kerkenkijker het dan weer wat jammer vindt dat daar zo’n rare lijn loopt. Maar dat is slechts in eerste instantie. Als je uitlegt waarom die lijn daar loopt, dan gaat ook voor deze mensen de geschiedenis leven. Zo ben ik dus behalve bouwkundige, ook een beetje een geschiedkundige. Onze huidige restauratiefilosofie is daarop gebaseerd. Een mengvorm, een conserverende eenheid in architectuur. Laat de eeuwen maar spreken. En zo kan het ook dat we een kerk kleuren op basis van kleurhistorisch onderzoek en vervolgens niet kiezen voor de alleroudste kleur maar eentje van een paar eeuwen later. Ook hier heb ik een voorbeeld van laten zien. Sowieso hét restauratiehuzarenstukje van de stichting: kerkje Vierhuizen.

Afbeelding1

Trouwens over huzarenstukjes gesproken. Er is er weer één. De uitdaging hierin is behoud van verval. Oosterwijtwerd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s