’t Is oud, kapot en moet dus gerepareerd. Toch?

20150408_170930

Dit ijzeren grafmonument stond heel even bij mijn bureau. Zoals u kunt lezen heeft het op het graf van Jacob Meijer gestaan. Maar ik trof het aan in de toren bij onze kerk in Midwolda. In deplorabele staat. Zwaar verroest, glas voor grootste deel weg. De letters zijn op zich aardig leesbaar maar aangetast. De bekende grafsymboliek slecht zichtbaar: slang, Ouroboros, die zichzelf in de staart bijt als symbool van de oneindigheid, en vlinder: kortstondigheid van het leven. Hieronder nog even voor u in beeld gebracht.

b3c7beffe91a93577e5af25c7809112d238f902a90f4f32afd1afbbacf300cb0 stacks_image_2

Ron Caspers had ik al gevraagd in verband met een eventuele restauratie. En vervolgens Leon Bok voor meer informatie over een dergelijk grafmonument. Per ommegaande kreeg ik in ieder geval deze foto:

foto: Leon Bok

foto: Leon Bok

Zo trof Leon Bok het in 2012 aan, in situ. Ook toen zag het monument er niet bijzonder florissant uit, maar had het in ieder geval nog wel twee staanders. Leon opperde dat het waarschijnlijk plaatselijk vervaardigde monumenten zijn en dus streekgebonden. Mogelijk van een lokale smid die in de wintermaanden op deze wijze wat bijverdiende. Hij, en ik sloot mij daar van harte bij aan, vond het zeker de moeite waard om daar eens wat onderzoek naar te doen.
Leon gaf ook aan dat op zich deze monumenten wel weer te helen zijn. Met een las tussen de afgebroken delen. Uiteraard als deze ontdaan zijn van roest. En als extra tip kreeg ik nog mee dat het belangrijk is om de poten waarmee het geheel in de aarde wordt geplaatst, aan te lassen met RVS. Dit om te voorkomen dat ze op dat punt weer gaan doorroesten. Klonk allemaal goed, en ik dacht nog: Ron Caspers gaat hier iets moois van maken…

Nee dus. Fout, helemaal fout!!
Beroepsdeformatie heeft bij mij hard toegeslagen. Als ik iets bijzonders in of bij onze kerken in deplorabele staat zie, dan wil ik dat restaureren. Maar in dit specifieke geval was ik even voorbij gegaan aan het gegeven dat het monument in de toren stond.

kerk en dit stukje kerkhof wel van ons, toren niet

kerk en dit stukje kerkhof wel van ons, toren niet

En die toren is niet van ons, maar van de burgerlijke gemeente. Ik had dus beter kunnen weten. En om het nog erger te maken: Het grafmonument stond niet op ons stukje kerkhof vlakbij de kerk, maar op het gedeelte aan de andere kant van de weg. De gemeentelijke begraafplaats. Hetgeen mij ook fijntjes werd meegedeeld door een ambtenaar van de gemeente. Met het verzoek om het monument snel weer terug te zetten in de toren. Dat heb ik uiteraard gedaan. En wel op Koningsdag. Voor ons kerkkantoor was het vrijmarkt. Liep ik daar met het oude grafmonument onder mijn arm ….

4 Reacties op “’t Is oud, kapot en moet dus gerepareerd. Toch?

  1. Jur, maar ik mag er toch van uitgaan dat de gemeente dit fijne voorwerp dan zelf laat herstellen! Alleen maar in de toren plaatsen betekent feitelijk dat het voorwerp verdwijnt… Hopelijk lost zich dit op, op de weg zoals je beschreef.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s